فاصله ديد سبقت در جاده هاي دو خطه بر اساس رفتار رانندگان در ايران

يكي از مهم ترين مسائل در بحث ايمني جاده هاي دو خطه، فاصله ديد سبقت مي باشد. ضابطه مربوط به حداقل فاصله ديد سبقت در آيين نامه ايران و آيين نامه آشتو بر اساس مطالعات مربوط به سالهاي 1938 تا 1941 ميلادي در آمريكا به دست آمده و تاكنون اصلاح نشده است. هدف از اين تحقيق بومي سازي و به روز رساني اين ضابطه، بر اساس رفتار رانندگان در ايران مي باشد. روش تحقيق مبتني بر برداشت و تحليل فيلم در مقاطعي از جاده هاي دوخطه درايران بوده است. نتايج اين پژوهش نشان مي دهد كه رفتار سبقت گيري در ايران در مقايسه با مدل هاي ذكر شده در آيين نامه هاي ايران و آشتو، در خصوص رفتار راننده هنگام اشغال خط مقابل، تفاوت هاي عمده اي دارد و اعداد به دست آمده براي اين ضابطه نسبت به اين آيين نامه ها داراي مقادير كمتري مي باشد. با اين وجود استفاده از آيين نامه هاي موجود، در جهت اطمينان مي باشد