توسعه و ارزيابي مدل بهينه سازي شبيه سازي مبتني برريسك تخصيص منابع آب مطالعه موردي شبكه هاي آبياري زاينده رود

بحث عدم قطعيت و خطا درتصميم گيري ها درمديريت منابع همواره مي تواند تبعات اجتماعي و اقتصادي جدي به همراه داشته باشد اين موارد مي تواند ناشي ازعوامل مختلفي مانند قيمت عملكرد و پيش بيني جريان باشد كه از اين بين مورداخر بيشتين مشكلات را معمولا به دنبال دارددراين تحقيق تلاش شده است با استفاده از مفهوم ارزش درمعرض ريسك شرطي CVaR) الگوريتمي به منظور تخصيص بهينه منابع آب درشرايط عدم قطعيت ارايه گردد دراين راستا يك مدل بهينه سازي شبيه سازي با لاظ شرايط كمي و كيفي اب ارايه گرديد كه قادر است مقادير بهينه تخصيصي آب را در شبكه هاي آبياري محصولات و مراحل رشد آنها با توجه به حداقل ريسك خطا درتصميم گيري ناشي از پيش بيني جريان محاسبه كند. براي ارزيابي و بررسي روش شناسي ارايه شده از اطلاعات شبكه هاي آبياري زاينده رود طي سالهاي 87-62 استفاده گرديد.