تحليل عددي كارايي ستونهاي سنگي به منظور كاهش خطر روانگرايي

يكي از عوامل خرابي سازه هايي كه بر روي بستر هاي ريز دانه سيلتي و ماسه اي اشباع، قرار گرفته اند وقوع پديده روانگرائي و ايجاد نشست و گسيختگي ناشي از آن است. در اين ميان استفاده از ستون هاي سنگي كه همان جاگذاري بخشي از مصالح ريز دانه بستر با ستوني از مصالح سنگياست يكي از روش هاي مقرون به صرفه و سازگار با محيط زيست در بهسازي خاك بشمار مي رود. با توجه به طبيعت سه بعدي حاكم بر اندركنشستون سنگي با محيط پيراموني، به شكل تكي و گروهي در شرايط زلزله، بررسي ميزان تاثير گذاري اين روش بر كاهش اثرات روانگرايي در توده هاي ماسه اي اشباع، موضوع تحقيق حاضر در نظر گرفته شده است. براي اين منظور در گام نخست وقوع روانگرايي در بسترهاي مستعد روانگرايي به روش عددي تفاضل محدود و به كمك نرم افزارFLAC3D مورد بررسي قرار گرفته و نتايج حاصل از اين تحليل با نتايج آزمايش شماره يك پروژه بين الملليVELACS مقايسه و بدين وسيله اعتبار سنجي حل عددي نرم افزار با دقت مناسبي صورت پذيرفته است. در ادامه براي نشان دادن تاثير ستون سنگي تكي با قطرهاي مختلف بر كاهش روانگرائي، مدلسازي مربوطه انجام و نتايج در قالب كاهش اضافه فشار آب حفره اي در سطح و عمق مورد نظر ارزيابي شده است. در پايان نيز با بكارگيري چيدمان مربعي براي ستون هاي سنگي دامنه كارائي اين ستون ها به فرم گروهي با بررسي همزمان اثر قطر و فاصله مورد بررسي قرار گرفته است.