بررسي قابليت اعتماد اعضاي سكوي SP17 نصب شده در خليج فارس در شرايط طوفان

يكي از روش هايي كه امروزه براي سنجش ميزان امنيت سازه هاي دريايي و يا ارزيابي مجدد آنها به كار مي رود، روش قابليت اعتماد )قابليت اطمينان( است. اين دسته از روش ها عدم قطعيت هاي موجود مثل عدم قطعيت هاي ناشي از طبيعت بار، طبيعتمقاومت، ساخت مدل و غيره را لحاظ نموده و با ارائه معيار مناسبي به نام شاخص اعتماد ميزان امنيت سازه را محك مي زنند. در اين تحقيق عملكرد پايه هاي سكو SP17 كه در پارس جنوبي واقع شده است در شرايط طوفان و با استفاده از آناليز قابليت اطمينان موردبررسي قرار مي گيرد. براي انجام آناليز قابليت اطمينان از روش مرتبه اول و دوم قابليت اطمينان استفاده گرديده است. اين روش برايتوابع حد مرزي غير خطي به كار رفته در اين تحقيق مناسب و كارآمد است. آناليز ديناميكي بر روي مدل المان محدود سازه فوق با اعمال نيروي امواج شبيه سازي شده، انجام گرديده تا از تاريخچه زماني پاسخ هاي بدست آمده از آن در آناليز قابليت اطمينان استفاده شود. شاخص اعتماد براي المان هاي مختلف پايه با توجه به موقعيت و خصوصيات هندسي آنها ارائه و مقايسه مي شود وتاثيرات آسيب هايي از قبيل خوردگي در قالب آناليز قابليت اطمينان مورد بحث قرار مي گيرد