بررسي عددي اثرات لايه روانگرا در خاك هاي لايه اي

تمايل به متراكم شدن خاكهاي دانه اي اشباع در معرض تنش هاي برشي سيكلي، منجر به افزايش فشار منفذي و كاهش نيروهاي تماسي بين ذرات مي گردد اين امر باعث تقليل سختي و تنش هاي همه جانبه در خاك مي شود و نهايتا مسبب تغيير شكل ها و خرابيهاي زيادي خواهد بود. وضعيت بافت تحت الارضي مسلما يكي از مسائلي است كه در خرابيها و جابجايي هاي رخ داده در سطح زمين نقش كليدي را ايفا ميكند و بر خسارات جاني و مالي مستقيما تاثير خواهد گذاشت. در برخي مناطق يك لايه ماسه اي سست و اشباع بوسيله لايه هاي ريز دانه كه عمدتا از جنس رس يا لاي مي باشند احاطه مي شود كه در هنگام وقوع زلزله منجر به نشست و خرابي هاي زيادي براي سازه هاي سطحي و مدفون مي شود، در اين بين موقعيت لايه روانگرا در پروفيل خاك، بر ميزان اين خرابيها اثر مي گذارد. با توجه به لرزه خيز بودن كشور ايران، نياز به تحقيق بر روي رفتار لرزه اي ساختگاهها بشدت احساس مي شود. بدين منظور در مطالعه حاضر با بهره گيري از نتايج و دستاوردهاي مطالعات قبلي و با استفاده از نرم افزار FLAC 2D اثرات موقعيت لايه روانگراي محبوس شده در لايه هاي رسي در قالب بررسي نشست ها، اضافه فشار منفذي و تنش هاي موثر مورد تحليل قرار ميگيرد. در اين مطالعه از دو مدل رفتاري الاستو پلاستيك )مدل موهر كلمب( و مدل فين استفاده گرديده است. نتايج اين تحقيق مبين آن است كه با افزايش عمق لايه روانگرا ميزان اثرات مخرب روانگرايي تقليل پيدا مي كند و با متغير بودن موقعيت لايه روانگرا، مخاطرات روانگرايي نيز متغير خواهد بود