بررسي دقت روشهاي تحليل جاري در مدلسازي ديوار برشي بتني با بازشو

يكي از اعضاي متداول مقاوم در برابر نيروهاي جانبي وارد بر ساختمانها، ديوارهاي برشي مي باشند. توصيه هاي آيين نامه هاي طراحي فعلي همانندACI مبتني بر احتراز از استفاده از بازشوهاي بزرگ در ديوارها به علت اثر قابل توجه روي رفتار ديوار، مي باشد. معمولا توزيع بازشوها در ارتفاع و پلان به گونه اي است كه امكان تخصيص رفتار مشخص به نواحي مختلف ديوار امكان پذير نيست. رويكردهاي فعلي در استفاده از مدلهاي تير- ستوني اصلاح شده و المانهاي رشته اي اگرچه در مواردي با محدوديتهائي در رفتار مواجه اند، ليكن كاربردي تر و انجام مطالعات پارامتريك در آنها ساده تر مي باشد. در اين تحقيق با استفاده از روشهاي تير-ستوني اصلاح شده مبتني بر رويكردهاي ASCE و FEMA اثر نوع و ميزان بازشدگي با نامنظمي متعارف در چيدمان بازشوها بررسي خواهد گرديد و مقايسه اي بين اثر بازشدگي هاي با ابعاد مختلف روي دقت روشهاي تحليل موجود ارائه خواهد شد. مدلهاي مورد استفاده با يك نمونه آزمايشگاهي نيز صحت سنجي گرديده است. نتايج نشان داد مدلهاي ساده تير-ستوني اصلاح شده براي ديوارهاي با سطح بازشو كوچك نتايج قابل قبولي ارايه مي نمايند.