بررسي تأثير ابعاد در روش شيارزني بر كنترل جداشدگي ورق FRP در تيرهاي I شكل ساخته شده ازWPC

در طراحي و ساخت سازههاي دريايي مانند اسكلهها استفاده از يك سازه سبك با مقاومت خوردگي بالا و هزينه پايين حائز اهميت ميباشد . در اين راستا ماده WPC ساخته شده از خردههاي چوب و رزين بصورت فشرده استفاده شده است كه علاوه بر مزيتهاي اقتصادي، خصوصيات مكانيكي مناسبي دارد. براي كنترل تغييرشكل زياد تيرهاي ساخته شده از WPC ، از ورق هاي كامپوزيت FRP استفاده شده است. بدين منظور براي جلوگيري از پديده جداشدگي، روش تازه شيارزني در قسمتهاي تحتاني تيرها بكار گرفته شده است. در تحقيق حاضر 03 نمونه بصورت I شكل با مشخصات هندسي و مكانيكي يكسان مورد آزمايش قرار گرفته اند. در ابتدا بر روي سطح نمونه ها 0 شيار ايجاد شده و سپس داخل شيارها به طور كامل توسط چسب اپوكسي پر گرديدهاند. تمامي تيرها با يك لايه از ورق GFRP ، تعبيه شده در قسمت تحتاني مسلح شده و تحت آزمايش 4 نقطه اي قرار گرفتند.در اين مطالعه شيارهايي با عرض و عمق متفاوت در نظر گرفته شدهاند تا اثر آن بر رفتار تيرها مورد بررسي قرار گيرد. نتايج اين تحقيق نشان داد كه ميتوان با انتخاب عمق و عرض شيار معين، جداشدگي سطحي ورق را به مقدار مناسبي به تعويق انداخت و مقاومت را بهبود بخشيد.