بررسي تاثير اندركنش ديوار هاي برشي بتن آرمه و سازه هاي بنايي درمطالعه عملكردلرزه اي ديوارهاي برشي بتن آرمه

در اين تحقيق هدف بررسي عملكرد لرزه اي ديوار هاي برشي بتن آرمه جهت مقاوم سازي سازه هاي بنايي مي باشد. از اين رو 4 تيپ پلان سازه بنايي )منظم و نامنظم در پلان( از يك تا پنچ طبقه انتخاب شده و بعد از شناسايي نقاط آسيب پذير سازه با استفاده از ديوار هاي برشي بتن آرمه مطابق با دستورالعمل 963 ايران مقاوم سازي شده است. مقاوم سازي هريك از سازه ها در دو حالت صورت گرفته است. حالت اول: در نظر گرفتن اندركنشبين ديوار بنايي و ديوار برشي بتن آرمه براي تامين هدف بهسازي مطلوب و ويژه ،حالت دوم: صرف نظر از اندركنش بين ديوار بنايي و ديوار برشي بتن آرمه براي تامين هدف بهسازي مطلوب. نتايج تحليل در سازه هاي مورد مطالعه نشان مي دهد كه در صورتي كه حالت اول در نظر گرفته شود سازه هاي 1% و سازه هاي دو طبقه منظم در پلان با درصد ديوار نسبي 2% قادر به تامين سطوح عملكرد / يك طبقه ) منظم و نامنظم در پلان ( با درصد ديوار نسبي 5 در هر دو هدف بهسازي مطلوب و ويژه مي باشندولي در حالت دوم تنها قادر به تامين سطح عملكرد بهسازي مطلوب خواهند بود. در سازه هاي دو طبقه نامنظم در پلان با درصد ديوار نسبي 2% و سازه هاي سه تا پنچ طبقه ) منظم و نامنظم در پلان( با درصد ديوار نسبي 2/5% 3,3/5% در صورتي كه حالت اول در نظر گرفته شود سازه بنايي مقاوم سازي شده قادر به تامين سطوح عملكرد در هر دو هدف بهسازي بوده ولي در حالت دوم سازه بنايي قادر به تامين سطوح عملكرد در هدف بهسازي مطلوب و ويژه نخواهد بود. لذا در نظر گرفتن حالت دوم در سازه هاي بنايي يك طبقه )منظم و نامنظم در پلان( و دو طبقه مورد مطالعه )منظم در پلان( براي تامين هدف بهسازي مطلوب محافظه كارانه بوده ولي در سازه هاي بنايي دو طبقه نامنظم در پلان و سازه هاي بنايي سه تا پنچ طبقه ) منظم و نامنظم در پلان( صادق نمي باشد.