بررسي ارزش صيقلي سنگدانه ها با خواص مكانيكي مختلف

مقاومت در برابر لغزندگي از عوامل مهم در ايمني راه ها است. بافت سطح روسازي يكي از مهمترين عوامل در تعيين و ارزيابي مقاومت لغزندگي رويه راه محسوب مي شود. بافت سطح راه را بر اساس دو پارامتر طول موج و عمق به چهار سطح مختلف بافت ريز، بافت درشت ، بافت بزرگ وناهمواري تقسيم مي شوند كه تنها دو بافت ريز و درشت در مقاومت لغزندگي سطح راه مؤثر هستند. بافت ريز مستقيماً به خصوصيات سنگ بر مي گردد ودر اثر مرور زمان و عبور بار ترافيك بسته به جنس سنگ تا حدود زيادي از بين مي رود. بافت ريز در روابط مقاومت لغزشي در قالب PSV )ارزش صيقلي سنگدانه( ديده مي شود. در اين تحقيق با توجه به اهميت بافت ريز مصالح در مقاومت لغزندگي، كيفيت بافت ريز مصالح سنگي تحت صيقل در دستگاه APM با استفاده از دستگاه آونگ انگليسي (BPT) مورد بررسي قرار گرفته و سپس مدل هاي پيش بيني بين مقاومت مصالح در برابر ضربه و مقاومت لغزندگي آنها ارائه شده است