بررسي آزمايشگاهي اثر ميزان واگرايي خاك مبنا بر تغييرات دبي خروجي از دستگاه آزمايش فيلتر براي گراديانهاي هيدروليكي مختلف در حالت فيلتر موفق و ناموفق

فيلتر يكي از اجزاي مهم سازه هاي خاكي هيدروليكي است كه به عنوان يك خط دفاعي از فرسايش پيش رونده خاك مبنا در اثر نشت غير -منتظره جريان نفوذي جلوگيري مي نمايد. اندركنش ميان فيلتر و خاك مبناي قابل فرسايش، پديده پيچيده اي است كه به عوامل متعددي وابستهاست و همواره محققان را در شناخت هر چه بهتر رفتار سيستم فيلتراسيون با چالش مواجه ساخته است، لذا لزوم تحقيقات بيشتر در اين زمينه احساسمي شود. در اين ميان شناخت فيلتراسيون خاكهاي واگرا به دليل پتانسيل فرسايش پذيري بالاي اين نوع خاكها از اهميت ويژه اي برخوردار است. مدلسازي آزمايشگاهي و بررسي تجربي، بهترين روش جهت شناخت عملكرد سيستم خاك فيلتر مي باشد. جهت بررسي فيلتراسيون خاكهاي –واگرا، يك دستگاه آزمايش فيلتر با قابليت اعمال هد جريان كنترل شده و اندازه گيري گراديان هيدروليكي در مسير جريان، توسط مولفين طراحيو ساخته شد و بر روي نمونه هاي مختلف خاك واگرا ) با درصد واگرايي متفاوت( آزمايشات فيلتر صورت پذيرفت.در اين مقاله اثر ميزان واگرايي خاك مبنا بر تغييرات دبي خروجي نسبت به زمان، براي گراديانهاي هيدروليكي مختلف در حالت فيلتر موفق و ناموفق مورد ارزيابي قرار گرفته است