بررسي آزمايشگاهي تاثير خرده لاستيك بر باربري مصالح بستر خطوط ريلي

يكي از راهكارهاي استفاده از مصالح دورريز لاستيك فرسوده بكارگيري اين مصالح به شكل خرده شده در كوله پل ها و خاكريزه راه آهن مي باشد. با توجه به اينكه وجود خرده لاستيك در خاك مي تواند خاصيت ارتجاعي آن را بهبود بخشيده و در عين حال پارامترهاي مقاومتي آن را دست خوش تغييرات نمايد بررسي اين تاثيرات بصورت آزمايشگاهي الزامي به نظر مي رسد با توجه به اينكه تا كنون بكارگيري اين مصالح در حوزه مهندسي راه آهن به صورت مخلوط با مصالح خاكريزه مورد بررسي قرار نگرفته است لذا با تاكيد بر مسئله تراكم پذيري و باربري، تحقيق حاضر به اين موضوع اختصاص داده شده است. براي اين منظور با استفاده از خرده لاستيك موجود در كشور خاك پايه GW-GC با سه درصد مختلف 5 و 10 و 15 درصد خرده لاستيك مخلوط، و آزمايشات تراكم استاندارد، نسبت باربري كاليفرنيا (CBR) و بارگذاري صفحه (PLT) روي آن انجام شده و نتايج اين آزمايشات در تمامي موارد با آزمايشات خاك پايه با خرده لاستيك مقايسه شده است. نتايج بدست آمده مبين آن است كه با افزايش مقدار خرده لاستيك در خاك به ميزان 5 تا 15 درصد، كاهش وزن مخصوص به ميزان 11.86 تا 19.36 درصد، ظرفيت باربري كاليفرنيا به ميزان 34.35 تا 67.47 درصد و مقدار Ev2 به ميزان 27/54 تا 54.29 درصد را به دنبال داشته است. جمع بندي آنكه با توجه به ضوابط موجود در خصوص مصالح خاكي كاربرد مصالح خاكي مخلوط با خرده لاستيك بين 5 تا 10 درصد وزني محدود مي شود.