بررسي مقاومت كششي ريشه درختان ساحلي جهت كاربردهاي زيست مهندسي )درخت گز(

تركيب خاك و ريشه سبب افزايش مقاومت برشي خاك ميشود. از اينرو وجود درختان روي ساحل باعث افزايش پايداري شيب ميشود. براي برآورد افزايش مقاومت برشي سيستم خاك-ريشه مدل وو ) 6791 ( بهطور گستردهاي مورد استفاده قرار ميكيرد. براي كاربرد اين مدل اندازه گيري مقاومت برشي ريشهها ضروري است. هدف از انجام اين تحقيق بررسي مقاومت كششي ريشه درختان ساحلي)درخت گز( است. تعداد 5 پايهدرخت گز، در بازهي نسبتا مستقيمي از رودخانه سيمره، در محدوده استان ايلام انتخاب شد. براي بررسي مقاومت كششي و سيستم ريشه، از روش حفر ترانشه دايرهاي استفاده ميشود. ترانشه به چهار ربع تقسيمميشود. نمونههايي از ريشه به تفكيك چهار ربع جمعآوري ميشود. نمونهها در محلول 65 درصد الكل تا زمان آزمايش نگهداري ميشوند. تعداد ريشههايي كه آزمايش مقاومت كششي روي آنها انجام شد 641 مورد است.97 درصد كل آزمايشها داراي نتيجه قابل قبول ميباشند. گسيختگي، لهيدگي و ليز خوردن در بين فكهاي دستگاه كشش از مهمترين مشكلات آزمايش بود. حداقل و حداكثر قطر مورد آزمايش به ترتيب 6 و 1.7 ميلي-متر ميباشد. حداكثر و حداقل نيروي گسيختگي 61.6 و 177.1 نيوتن ثبت شده است. حداقل و حداكثر مقاومتكششي، 1.6 و 44.7 مگاپاسكال ميباشد. براي تحليل آماري دادهها از روشهاي ناپارامتري نرم افزار spss استفاده شده است. نتايج آزمونهاي كروسكال – واليس و من- ويتني نشان ميدهد كه تفاوت معني داري بين،متوسط مقاومت كششي ريشه در چهار ربع و همينطور بالادست و پايين دست جريان و شيب وجود ندارد. هر چند تاثير جريان و شيب بر مقاومت كششي ريشه در بالادست و پايين دست اندك است اما تاثير شيب بهمراتب بيشتر از جريان ميباشد. متوسط مقاومت كششي ريشه براي پايههاي مختلف گونه گز متفاوت است. به عبارت ديگر مقاومت كششي ريشه تابع شرايط محيطي و موقعيت پايهها ميباشد. نتايج اين تحقيق نشان مي دهد كه جريان و شيب رودخانه بر مقاومت كششي ريشهها تاثير زيادي ندارد اما تفاوت درون گونهاي وجود دارد.