بررسي الگوي پيچان رودي رودخانه با استفاده ازشاخصهاي ضريب خميدگي و زاويه مركزي با به كارگيري سيستم اطلاعات جغرافيايي GIS مطالعه موردي: رودخانه بابلرود

بررسي الگوي پيچانرودي رودخانهها به منظور جلوگيري از خطرات احتمالي امري ضروري است.در اين مقاله محدودهي مورد بررسي، رودخانهي بابلرود واقع در جلگهي ساحلي مازندران در نظر گرفته شد. روش كار به اينصورت بود كه به منظور تعيين الگوي پيچان رودي اين رودخانه از ضريب خميدگي )به روش لئوپولد و ولمن( ونيز زاويهي مركزي)به روش كورنايس(، به عنوان ابزار غيرفيزيكي و از نقشههاي توپوگرافي وعكسهاي هوايي و نرم افزار Arc Gis9.3 به عنوان ابزار فيزيكي تحقيق استفاده و در نهايت نتايج تحقيق نشان دادكه ميانگين ضريب خميدگي در محدودهي مورد مطالعه برابر 2/58ميباشد اين رقم بيانگر بالا بودن نسبت پيچوخمدار بودن رودخانه است همچنين نشاندهنده اين است كه سرعت تكامل پيچان رودها از نظر زماني و مكاني يكسان نيست. از طرفي با توجه به نتيجهي به دست آمده از شاخص ضريب خميدگي، 58 درصد ازقوسهاي اين رودخانه در زمرهي الگوي پيچانرودي تكامليافته قرار ميگيرند. و باتوجه به شاخص زاويهي مركزي،2/77درصد قوسها در زمرهي پيچانرود توسعه نيافته و 31/94درصد در زمرهي پيچانرود توسعه يافته ,65/27در صد در زمره پيچانرود بسيار توسعه يافته قرار دارند. ضرايب به دست آمده از طريق اين مدلها ضرورت تثبيت ميانمدت و كوتاهمدت بستر را از طريق روشهاي مديريتي و مهندسي سازه ايجاب ميكند