نقش مسيرهاي پياده در پويش پايدار شهري

حمل ونقل موضوع كليدي درمباحث شكل پايدار شهري مي باشد وابستگي به خودرو درهرجا كه شكل شهر وگزينه هاي حمل و نقل به گونه اي است كه انتخاب محدود به استفاده از خودرو مي شود وجود دارد از آنجا كه دسترسي خوب مي تواند موجب كاهش مسافت سفرها ونياز به خودرو شود بنابراين توجه به دسترسي مطلوب در تحقق حمل و نقل پايدار حياتي است مقاله حاضر با رويكردي توصيفي تحليلي و ازطريق ابزار گردآوري اطلاعات كتابخانه اي واسنادي تلاش نموده است با بررسي نظريات گوناگوندر خصوص مفاهيم پايداري و اصول كالبدي شهر پايدار به موضوع حمل ونقل پايدار پرداخته و ضمن تحليل ابعاد اجتماعي اقتصادي و زيست محيطي حمل و نقل پايدار سياست هاي گوناگون همچون طراحي و مديريت سيستم حمل و نقل درراستاي كاهش ترافيك مديريت تقاضاي سفر و استفاده ازكاربري هاي مختلط توجه به حمل ونقل غيرموتوري تشويق مردم به كاهش استفاده از خودروي شخصي ترويج استفاده از حمل ونقل عمومي و فراهم آوردن شرايط پياده روي ودوچرخه سواري را درراستاي حمل و نقل پايدار مطرح و سپس با معرفي مسيرهاي پياده به عنوان بهترين وموثرترين گزينه درپويش پايدار ويژگيهاي مطلوب اين مسيرها را بررسي نمايد. درنهايت به عنوان چارچوب نظري اين مقاله اصول طراحي مسيرهاي پياده با توجه به مباني توسعه پايدار ارايه مي گردد.