نقش سياست گذاريهاي كلان مديريتي بر روند توسعه پايدار مناطق شهري تاريخي، مطالعه موردي نوسازيهاي پيرامون مجموعه بازار تبريز

از آنجا كه توسعه و رشد شهرهاي تاريخي ايران و فلات آسياي مركزي در ارتباط مستقيم با عملكرد بازار بوده، همواره اين عنصر بنابرعوامل اقتصادي، اجتماعي و محيطي در مسير پويائي و تداوم حيات شهري نقشي تأثيرگذار را بر عهده داشته است. در عصر حاضر با نمود شاخصههاي شهرسازي مدرن، بافتهاي تاريخي ارزشمند شهري بالاخص محدودههاي واقع در پيرامون بازارها با فرسودگي عملكردي و كالبدي مواجه گشتند كه اين امر منجر به سوق يافتن نهادهاي مديريت شهري به در پيش گرفتن برنامههاي نوسازي و بهسازي شد. از اين رو تحقيق حاضر با پرداختن به نوسازيهاي صورت گرفته طي دو دهه اخير در پيرامون بافت تاريخي بازار تبريز از ديد سياست گذاريهاي كلان مديريتي، تأثير آن را بر فرايند توسعه پايدار مجموعه بازار مورد بررسي قرار داده است. اين مطالعه با استفاده از روشهاي تحقيقي تحليل محتوا و كتابخانهاي به صورت موردي در سه حوزه بر روي پروژههاي احياي بافت غرب بازار تبريز، طرح بهسازي و نوسازي مجموعه صاحب الامر (شمال بازار) و طرح بهسازي و نوسازي پيرامون مسجد كبود، انجام شده است. نتايج حاصل از پردازش اطلاعات بيانگر اين امر است كه به دليل عدم انطباق مداخلات صورت گرفته در بافت با قوانين و منشورهاي مرتبط با حفاظت از مناطق شهري تاريخي و راهبردهاي ذكر شده در طرح محور تاريخي فرهنگي تبريز، با ركود مواجه بوده و در مسير توسعه پايدار قرار نگرفته است