شناخت راهكارهاي تئوري فضاي قابل دفاع درمحلات سنتي ايراني

درحاليكه توسعه شهري پايداري بخش عمده اي از ادبيات شهرسازي سالهاي اخير را به خود اختصاص داده است پرداختن به اصول و معيارهاي توسعه محله اي پايدار هنوز نيازمند تحقيق و پژوهش فراوان مي باشد يكي از اصول اصل يك محله پايدار برخوررداري از امنيت است براين اساس محيط هاي انسان ساخت بايد به گونه اي طراحي شوند كه از ظرفيت كافي جرم ستيزي برخوردارباشند تئوري فضاي قابل دفاع نيومن يكي از تئوري هاي مطرح دراين زمينه مي باشد و اين تحقيق با تكيه بر 4 اصل مطرح در نظريه وي شامل قلمروگرايي و مالكيت دسترسي و حركت نظارت طبيعي و نهايتا حمايت از فعاليت به شناخت سياستهاي كاربردي درمحله هاي سنتي مي پردازد روش پژوهش حاضر از نوع تحليلي اسنادي است و به گردآوري تطبيقي اصول اين تئوري با روشهاي كاربردي در معماري سنتي پرداخته است و نتايج حاصله حاكي از آن است كه تطابق معناداري بين اصول تئوري فضاي قابل دفاع و سياستهاي كاربردي در معماري سنتي محلات ماوجوددارد.