تبيين اصول معيارها وشاخصهاي توسعه فيزيكي پايدار نمونه موردي شهر پاوه

توسعه فيزيكي شهرفرايندي پويا و مداوم است كه طي آن محدوده هاي فيزيكي شهر و فضاهاي كالبدي آن درجهات عمومي و افقي از حيث كمي و كيفي افزايش مي يابد و اگر اين روند سريع و بي برنامه باشد به تركيب فيزيكي مناسبي از فضاهاي شهري نخواهد انجاميد و درنتيجه سيستمهاي شهري را با مشكلات عديده اي مواجه خواهد ساخت شهر پاوه يكي از شهرهاي استان كرمانشاه است كه درشكل گيري آن موقعيت جغرافيايي شهر و نقش عوامل و عوارضي طبيعي مانند وجود دره ها و تپه هاي شيب دار باغات فراوان و تاثير فراوان داشته و شكل منحصر بفردي را آفريده است تحليل توسعه شهر پاوه را مي توان به 2 دوره كلي تقسيم كرد درنيمه اول شهر رشد آرامي را تجربه نموده است اما در نيمه دوم به دليل نياز شهر به مسكن و گسترش موج جديد مهاجرت از نقاط روستايي توسعه پراكنده و بدون تناسب با اصول شهرسازي گرديده است كه اين موضوع سبب از بين رفتن باغها وادغام با روستاهاي همجوار شهردچار ناهنجاريهاي اجتماعي خطرات زيست محيطي و عدم پراكنش متوازن كاربري ها شده است شهرپاوه درطي سالهاي گذشته با افزايش جمعيت روبرو بودها ست و اين افزايش جمعيت بي شك به گسترش كالبدي شهر خواهد انجاميد. دراين راستا تحقيق حاضر كه جز پژوهشهاي كاربردي است سعي شده است با شيوه توصيفي تحليلي پس از گردآوردي مباني نظري توسعه فيزيكي پايدار اصول معيارها و شاخصهاي توسعه فيزيكي پايدار استخراج گردد.