تاثيرات اجتماعي ناشي از افزايش تراكم ساختماني در توسعه مناطق شهري مطالعه موردي منطقه 18 تهران

كشور ايران داراي شهرها و سكونت گاه هاي متعددي است برخي از اين شهرها داراي پيشينه تاريخي طولاني هستنددر جامعه ما به دليل تاريخي بودن و قدمت شهرها از يكسو و نبود برنامه ريزي و نظارت درهنگام ساخت و ساز در آنها از سوي ديگر مشكل بافتهاي فرسوده درقسمتهاي تاريخي شهر و همچنين درقسمتهاي ديگر كه شايد از قدمت چندان زيادي نيز برخوردار نباشند از اهميت خاصي برخوردار است وجود اين مشكل زماني عمق بيشتري مي يابد كه مسئله با موضوع قرار گرفتن شهرها در مناطق زلزله خيز همراه مي گردد در سال 1383 در راستاي حل اين مشكل افزايش تراكم ساختماني و اهداز تراكم تشويقي در مناطق فرسوده شهري به ويژه درشهر تهران مطرح شد و در پي آن ساخت وسازهاي فراواني دراين مناطق اتفاق افتاد بررسي تاثيرات اجتماعي افزايش تراكم ساختماني در مناطق فرسوده شهري هدف عمده اين تحقيق مي باشد اين مقاله با استفاده از روش تحقيق تحليلي توصيفي پيمايشي و كاربرد تكنيك پرسشنامه در جمع آوري داده ها در پي پاسخ به اين سه سوال است. آيا ميان افزايش تراكم ساختماني و ميزان انسجام اجتماعي منطقه مورد مطالعه ارتباط معني داري وجود دارد؟ آيا ميان افزايش تراكم ساختماني و ميزان احساس تعلق ساكنين به محله ارتباط معني داري وجود دارد؟ آيا ميان افزايش انسجام اجتماعي و ميزان احساس تعلق ساكنين به محله ارتباط معني داري وجود دارد؟ دراين راستا به تشريح مفهوم تراكم و انواع آن و همچنين رويكردهاي موجوددراين زمينه پرداخته مي شود. پس از ارايه تعاريف نظري و عملياتي از متغيرهاي مورد نظر اين تحقيق شاخصهاي مورد نظر براي سنجش هريك از متغيرها مشخص شده و در پايان نتايج بدست آمده از داده هاي تحقيق بيان ميشود.