بررسي شاخصهاي فرهنگي موثربرارزشگذاري مسكن از ديدگاه مديريت شهري و توسعه پايدار

نياز به مسكن دوبعد كمي و كيفي دارد در بعد كمي نياز به مسكن به فقدان سرپناه و ميزان دسترسي به مسكن مربوط مي شود و دربعد كيفي مسائل و پديده هايي مطرح مي شوند كه به بي مسكني، بدمسكني و تن مسكني مربوط اند به عبارت ديگر دربعد كمي درجه پاسخگويي به نياز بدوندرنظر گرفتن كيفيت آن مورد نظر است اما در بعد كيفي نوع و شكل نياز مطرح مي شود بعد فرهنگي مسكن را نيز مي بايد از جمله موضوعات مه مدر بخش مسكن و تدوين برنامه هاي آن دانست تفاوت هاي منطقه اي در فرهنگ سنت ها و قوميت ها و شيوه زيست مردم منجر به بكارگيري نوع خاصي از مصالح ساختماني و شكل گيري گونه هاي خاصي از مسكن مي شود هويت مذهبي اجتماعي اقتصادي ملي و تاريخي افراد و جامعه و به عبارتي فرهنگ و تمدن ارتباط عميقي با مسكن دارد زيبايي امنيت همسايگي و اشراف ضوابط محرم و نامحرم استفاده از فضاهاي باز و روابط همسايگي را نيز مي بايد دراين مقوله مورد توجه قرار داد نتايج تحقيق نشان داد كه درشهر اصفهان از نظر متقاضيان واحدهاي مسكوني شاخصهايرفاهي و فني بيشاز ساير عوامل برقيمت واحد مسكوني موثر است بعد از اين شاخصهاي فني شاخصهاي فرهنگي از جمله وضعيت ناامني درمحله بيش از ساير عوامل برقيمت مسكن موثر است.