بررسي تاثير روكشهاي ژئوسنتتيك بر عملكرد ستون هاي سنگي

ستون هاي سنگي به عنوان يك گزينه ايده آل جهت بهسازي خاكهاي لايه اي سست، رس و ماسه هاي لاي دار شل به شمار مي روند. با اجراي ستون هاي سنگي به سطح مناسبي از مقاومت برشي، پايداري در شيرواني مقدار نشست مجاز و ضريب ايمني در روانگرايي خواهيم رسيد. كاربردهاي ستون سنگي شامل تقويت پي خاكريزها و يا سازه هاي بزرگ، پايه بزرگ راهها و ... مي باشد. با توجه به شرايط اجرا روش ستون سنگي بيشتر به عنوان يك روش تجربي شناخته شده است و نياز به تحقيقات گسترده تر جهت پيش بيني مقاومت نهايي خاك تقويت شده با اين روش، ضروري به نظر مي رسد. در اين مقاله با استفاده از روش اجزاي محدود و به صورت سه بعدي عملكرد گروه ستون هاي سنگي روكش شده با ژئوسنتتيك مورد بررسي قرار گرفته و ميزان اثر روكش ژئوستنتتيك در بهبود عملكرد ستون هاي سنگي معمولي از طريق بررسي نتايج نشست و تغيير شكل جانبي (شكم دادگي) مطالعه شده است. همچنين به بررسي اثر پارامترهاي مختلف ستون سنگي مانند زاويه اصطكاك داخلي و مدول الاستيسه تاثير مستقيم در تعديل نشست و افزايش ظرفيت باربري ستون هاي سنگي روكش شده با ژئوستنتتيك دارند. همچنين با بررسي اثر تغيير آرايش طول روكش ستون ها مشاهده شده است كه مي توان به جاي روكش نمودن تمام ستون هاي واقع در گروه تنها با روكش نمودن ستون هاي پيراموني و بدون كاهش قابل ملاحظه در ظرفيت باربري، به طراحي بهينه و اقتصادي دست يافت