بررسي ابعاد پايداري اجتماعي در كالبد همسايگي هاي سنتي ايران نمونه موردي شهريزد

مفهوم جديد توسعه پايدار كلي نگر است و همه ابعاد اجتماعي اقتصادي فرهنگي و ديگر نيازهاي بشري رادربرميگيرد توسعه پايداري درسالهاي پاياني قرن بيستم به عنوان يكي از مناظرات محوري جهان تقريبا همه عرصههاي حيات بشري نظير فقر، نابرابري آموزش و بهداشت محيط زيست حقوق زنان و كودكان آزادي ملتها و نيز صنعت و سياست و اقتصاد و همكاريهاي بين المللي را تحت تاثير قرار داد از سوي ديگر توسعه پايدار همه جانبه بدون اتكا بر جوامع و پايداري اجتماعي امكان پذيرنخواهد بود توسعه پايدار شهري بدون بنيان نهادن پايه ها خودبرشالوده اجتماعات پايدار درنيل به اهداف خود با مشكل مواجه خواهد بود و اين اجتماعهات شهري هستند كه به عنوان اهرم تعادل و توازن شهر ايفاي نقش مي نمايند. اصول پايداري اجتماعي بصورت ضمني در سنت زندگي ايراني كاملا مشهود است و كالبد معماري سنتي به بهترين نحو پاسخگو و تامين كننده اين امر بوده است. اين پژوهش با رويكردي جامعه شناختي و با بهره يگري از تحقيقات نظري و ميداني سعي در يافتن ريشه هاي اين پيوند دارد بدين منظور شهر يزد به دليل حفظ انسجام كالبدي و محله مصلي واقع در خيابان امام خميني ره انتخاب گرديد.