ارزيابي تحقق پذيري و روند تغيير كاربري اراضي طرح جامع شهرفيروزآباد ( 1378 ) و تبيين عوامل مؤثر بر آن

طرح هاي جامع شهري به عنوان مهمترين ابزار مديريتي در مقياس شهر در طي چند دهه كه از ظهور آن مي گذرد با مسائلي روبرو بوده است كه دستيابي به اهداف و نتايج مد نظر خود را با كمرنگي همراه كرده است. عوامل و مسائلي كه منجر به عدم تحقق اهداف طرح هاي جامع شهري شده اند علاوه بر عدم انعطاف اين گونه طرح ها، به شرايط و پيش زمينه هاي لازم جهت تحقق رهنمودها ي آن نيز وابسته است. لذا مبحث پرداختن به ارزيابي طرح هاي جامع و به خصوص ارزيابي روند تغيير كاربري هاي پيشنهادي طرح جامع، به عنوان ابزاري مهم در راستاي سنجش ميزان موفقيت و تحقق پذيري آنها به شمار مي رود. يكي از مباحث جدي در عدم موفقيت طرح هاي جامع پيشين عدم تحقق كاربريهاي اراضي پيشنهادي به طور عام و كاربري هاي خدمات عمومي شهري به طور خاصتر بود كه مسائل مترتب بر آن بر ساير پيش بيني ها مي تواند تأثير شاياني داشته باشد. در اين راستا با توجه به مطالب گفته شده، اين پژوهش سعي داشته به ارزيابي روند تغييرات كاربري اراضي به طور عام و كاربري خدمات عمومي شهري طرح جامع شهر فيروزآباد (كه توسط مهندسان مشاور فرنهاد در سال 1378 تهيه شد) بپردازد. نوع تحليل ارائه شده اين پژوهش سعي دارد با بهره گيري از تعريف دو نوع طرح ثابت و منعطف با تبيين فروض هر يك از طرح ها و با بهره گيري از تحليل مدل اقتصادي آنها، هر دو نوع طرح را در رابطه با كاربري اراضي تحليل كرده و با بررسي روند تغيير كاربري اراضي پيشنهادي مشاور، علل ميزان تحقق پذيري كاربري اراضي به خصوص كاربري هاي خدماتي پيشنهادي طرح جامع شهر فيروزآباد را با توجه به اين دو مدل اقتصادي تبيين نمايد.