نقش گردشگري در فراز و فرود آسيب هاي اجتماعي درمناطق شهري

گردشگري يكي از بخشهاي مهم اقتصادي است كه توانسته است به عنوان يك صنعت پاك مطرح شود از آنجا كه گردشگري با محيط طبيعي و فعاليت هاي اقتصادي اجتماعي رابطه متقابل دارد مي تواند آثار و پيامدهاي مثبت و يا منفي در اين زمينه داشته باشد گردشگري مي تواند با تاثيراتي كه به لحاظ اجتماعي با كاهش فقر ازدياد حس غرور و ... و يا افزايش جرائم بر جوامع محلي مي گذارد مورد بررسي قرارگيرد روش انجام اين تحقيق توصيفي كتابخانه اي مي باشد كه به دف بررسي تاثيرات اجتماعي برجوامع گردشگر پذير و همچنين بر خود گردشگران به لحاظ كاهش يا افزايش آسيب هاي اجتماعي در مناطق شهري مورد بررسي قرارگرفته است ابتدا به تعريفي از توريسم توسعه پيادار توريسم و ابعاد آن پرداخته شد و سپس به اثرات آن برجوامع محلي به خصوص به لحاظ اجتماعي درمناطق شهري اشاره گرديد. و مباحثي در مورد نقش گردشگري رد كاهش يا افزايش آسيب هاي اجتماعي موردتجزيه و تحليل قرارگرفت.البته گردشگري چنانچه مديريتي صحيح را دارا نباشد داراي نتايج معكوس بوده و نه تنها اثري مثبتي نداشته بلكه داراي نتايج ناگواري نيز خواهد بود و به آسيب هاي اجتماعي دامن خواهد زد ولي چنانچه ديدگاه توسعه پايدار گردشگري مورد لحاظ قرارگيرد مي تواند نتايج مثبت درجهت كاهش آسيب هاي اجتماعي داشته باشد.