ارزيابي آسيب پذيري لرزه اي سازه هاي فولادي با اتصالات خرجيني مطالعه موردي بخش دوم - ارزيابي كمي

اين مقاله به ارزيابي آسيب پذيري كمي سازه هاي فولاديداراي اتصالات خرجيني با مطالعه موردي يك ساختمان اداري در شهر سنندج اختصاص دارد ارزيابي آسيب پذيري دراين ساختمان نامنظم در پلان و ارتفاع شامل دو مرحله عمده كيفي و كمي بوده كه قسمت كيفي آن در مقاله اي جداگانه ارايه شده است با توجه به ارزيابي هاي صورت پذيرفته مي توان نتيجه گيري نمود كه ساختمان مورد نظر بخشي از مشخصات لازم جهت مقابله با زلزله و مقاومت در برابر نيروهاي جانبي ناشي از آن را دارد اما براي حفظ پايداري ساختمان بايد قسمتهايي از اعضا و اجزاي آن بهسازي شوند با انجام بهسازي عناصر و اجزاي آسيب پذير ساختمان مي توان انتظار داشت تحت اثر زلزله سطح خطر موردن ظر سطح عملكرد مشخص شده براي ساختمان تامين شود. براساس بررسي هاي حاصل از تحليل سازه و ارزيابي اجزا آن پس از تعبيه بادبندها تحت اثر نيروهاي وارده ملاحظه مي شود كه اسكلت ساختمان واحدمورد مطالعه پس از پايدارسازي توسط بادبندها تا حدي معيارهاي پذيرش را تامين نموده اما فونداسيون و اجزاي غير سازه اي آن تا اندازه زيادي آسيب پذير بوده و انجام بهسازي جهت تامين ظرفيت لازم در سطح عملكرد قابليت استفاده بي وقفه ضرورت دارد