مطالعه آزمايشگاهي قابليت تزريق پذيري آبرفت C تهران به منظور تونلسازي

يكي از روشهاي پايدارسازي زمين بهمنظور حفر فضاهاي زيرزميني استفاده از تزريق براي به حداقل رساندن نفوذپذيري و افزايش مقاومت خاك در حين عمليات ساخت مي باشد با توجه به گسترش روزافزون ساخت و ساز مترو و فضاهاي زيرزميني در كشور و لزوم امكان عبور از سازندهاي سست مطالعه قابليت تزريق پذيري خاكهاي آبرفتي كه تشكيل دهنده بخش عمده بستر مناطق شهري مي باشد ضروري به نظر مي رسد در تحقيق حاضر يك مطالعه آزمايشگاهي روي چند خاك منطبق بر دانه بندي آبرفت C تهران كه شامل ساخت نمونه هاي خاك استوانه اي با چند درصد تراكم و انجام عمليات تزريق با دوغاب هاي با نسبت آب به سيمان مختلف و تحت فشارهاي متفاوت مي باشد انجام شده است.