ارزيابي ريسك در ساختمانهاي پرديس دانشگاهي - مطالعه موردي پرديس دانشگاه صنعتي اميركبير

امروزه در دنيا ايمني در صنعت و دانشگاه بخصوص در كشورهاي صنعتي جايگاه واقعي خود را پيدا كرده و بعنوان امري بسيار ضروري ايفاي نقش مي كند تا به آنجا كه در بسياري از دانشگاههاي كشورهاي پيشرفته تحصيلاتي در سطوح كارشناسي ارشد و دكتري در رشته هاي مختلف ايمني ، نظير شناسايي خطرات ، ارزيابي ريسك ، ايمني حريق و زلزله .... ارايه مي گردد. پس از شناخت خطرات طبعي قطعا گام مهم بعدي ارزيابي خطرات به منظور تعيين اولويت لازم در تدوين برنامه هاي كنترلي خواهد بود و يكي از بهترين راههاي تعيين اولويت ارزيابي ريسك مي باشد كه مقايسه اي بسيار روش از خطرات را با يكديگر فراهم مي سازد ارايه الگوي مناسب براي كنترل ريسك و كاهش مخاطرات احتمالات به عنوان يك مسئله مهم ، با توجه به اهميت موضوع ايمني - بهداشت شغلي و محيط زيست HSE ، در پرديس دانشگاهي اهميت بسزايي دارد و بايد به عنوان يك دستورالعمل در وظايف مديريتي ، بخش هاي مختلف پرديس تعريف و اجرا بشود. سياست اصولي پرديس براي ايمني و بهداشت عبارت است از تشخيص و كنترل ريسك و كاهش مخاطرات از مبادي ايجاد آنها ، توسط مسئولين ذيربط در آزمايشگاهها ، كارگاهها واحدهاي پشتيباني و اداري با مسئوليت و نظارت مستقيم روساي دانشكده ها و گروههاي مستقل عملي مي شود. بر اين اساس نتايج اين تحقيق نشان مي دهد كه ابتدا ره ارزيابي ريسك محيطي و ساختماني (بالاخص آزمايشگاهي) موجود براي يك مجموعه پرديس دانشگاهي پرداخته خواهد شد و سپس با استفاده از روشهاي تصميم گيري چند معياره اهميت هر كدام با استفاده از نظرات كارشناسان مورد ارزيابي قرار خواهد گرفت. در نهايت اين موارد براي دانشگاه صنعتي اميركبير با درنظر گرفتن تجهيزات و امكانات فعلي به عنوان يك نمونه موردي بررسي و راهكارهايي در اين زمينه ارائه خواهد شد.