بررسي اثر مدلسازي برون محوريت ستونهاي پيراموني درنتايج طراحي اجزاي سازه هاي بتن مسلح

در تحليل و طراحي سازه ها معمولا ستونها در طبقات به صورت هم محور مدل مي شوند و فرض بر اين است كه در مقاطعي كه ابعاد ستون كاهش مييابد اين كاهش بعد از هر دو طرف و بصورت مساوي صورت مي گيرد حال آن كه در واقعيت و در زمان اجراي اسكلت سازه هاي بتن مسلح در بسيار ي موارد كاهش بعد ستونهايي كه در نماهاي فاقد طره يا در كناره هاي ساختمان قرار دارند تنها از يك طرف و از داخل ساختمان انجام مي شود اين مساله سبب اعمال خروج از مركزيت و لنگر اضافي در ستونها شده در نتيجه باعث ايجاد تغييراتي در نيروهاي داخلي ستونها و ديگر اعضاي سازه خواهد شد جهت بررسي ميزان اثر تغييرات نيروهاي داخلي برنتايج طراحي سه روش معرفي شده است سپس تعدادي قاب بتن مسلح داراي شرايط متعارف بدون در نظر گرفتن اثر خروج از محوريت ستونها و همچنين به وسيله ي يكي از اين روشها كه ساده ترين و دقيق ترين آنهاست مدل شده و نتايج اين دو ح الت مقايسه شده است.