آثار كاربرد پانل هاي نوين كامپوزيت با ماتريس گچ در مديريت ساختمان هاي انبوه ساز تا ارتفاع چهار طبقه

با توجه به نرخ بالاي رشد جمعيت در كشور ، نگاه سنتي به مقوله مسكن و كمبود ان پاسخگوي انتظارات و نيازهاي جامعه نمي باشد. در اين راستا براي تغيير رويكرد سنتي مطالعات گسترده اي در زمينه هدايت روش ها و مصالح سنتي به سوي صنعتي سازي توسط محققين صورت گرفته است. صنعتي سازي ساختمان و مسكن به عنوان يك ضرورت كلي همان تغييري است كه بايد از ابتدا در تفكرات برنامه ريزي بوجود ايد تا با اتكا به ان به شيوه هاي جديد كه مبتني بر فن اوريهاي نوين است روي اورد. در صورت حركت به سمت صنعتي سازي ساختمان نه تنها توانايي پاسخگويي به تقاضاي فعلي جامعه وجود خواهد داشت ، بلكه موجب افزايش توليد و برقرار كننده تعامل ميان عرضه و تقاضا در بازار مي باشد. گسترش صنعت نانو و تلاش هاي زيادي كه براي فن اوري ضد اب گچ ساختماني به ثمر رسيده است. استفاده از گچ را در صنعت ساختمان به ميزان قابل ملاحظه اي افزايش داده است. در اين راستا پانل هاي سبك با ماتريس گچ به عنوان فن اوري نوين براي اجراي اعضاي غير سازه اي در راستاي گسترش صنعتي سازي ساختمان مورد نظر بسياري از سازندگان قرار گرفته است. از يك سو وفور معادن سنگ گچ و پتانسيل هاي داخل كشور جهت توليد انواع مختلف گچ و از سوي ديگر افزايش هزينه هاي انرژي و مشكلات محيط زيست در رابطه با چرخه مصالح ساختماني ايجاب مي كند كه اثار توليد و استفاده از پانل هاي فوق در محورهاي مختلف ساخت و ساز صنعتي ساختمان كشور در سيستم مديريت اجرايي ساختمان مورد مطالعه قرار گيرد. استفاده از پانل هاي كامپوزيت با ماتريس گچ به عنوان ديوار هاي غير باربر داخلي و نيز توليد بلوك هاي سقفي براي پوشش سقف مي تواند اثار قابل ملاحظه اي در سيستم مديريت ، اقتصاد و مصرف انرژي و شيوه هاي اجرا در صنعت ساختمان سازي گر دد. هدف از اين مقاله بررسي مزايا و معايب استفاده از اين پانل ها و تاثير اندركنش ان ها با هم بر فاكتورهاي مديريتي براي ساختمان هاي انبوه ساز با محدوديت ارتفاع تا چهار طبقه مي باشد.