نقش مهندسين و سازمان هاي نظام مهندسي در مديريت بحران ها

همه ساله حجم زيادي از ساختمان ها، تاسيسات، مراكز و مجموعه ها، راه ها، سدها و نيروگاه ها و غيره در گستره كل كشور توسط مهندسين طراحي، نظارت، ساخته و توسعه مي يابند، كه منشا شكل گيري اغلب فضاهاي كالبدي و زير ساخت هاي كشور مي گردند. توجه به ملاحظات بحران هاي طبيعي و غير طبيعي در فرايند اقدامات مهندسي، نخست مي تواند سبب پايداري اين زير ساختها در برابر تهديدات گرديده، و ديگر اينكه مي توانند در شرايطي بحراني تداوم فعاليت و خدمات را داشته و مانع گسترش بحران هاي ثانويه گردند و نقش بسزايي در مديريت بحران در پيش از وقوع بحران ايفا مي گردد. بر اين اساس در اين مقاله در ابتدا اصول مديريت بحران ارائه مي گردد. آنگاه نقش نهادهاي سياستگذار، مجري و ساير نهادهاي موثر در حوزه مهندسي و مديريت بحران برشماري مي شود. سپس سطوح اثر گذاري مهندسي و حوزه هاي تاثيرگذاري مهندسي در امور مديريت بحران در زير ساخت ها معرفي شده است. آنگاه با توجه به اهميت والاي حوزه تاثيرگذاري گسترده و بلند مدت اقدامات مهندسي در حوزه مديريت بحران ارائه گرديده است. سپس ضعف ها و مشكلات فراروي مهندسي در اين خصوص برشماري شده و الزامات تحقق اهداف مديريت بحران در بخش هاي الزامات قانوني و حقوقي، الزامات فني و اجرايي، الزامات مديريتي و كارشناسي تبيين شده و پيشنهاداتي جهت تحقق اهداف عاليه مديريت بحران در حوزه هاي حقوقي (نظام مهندسي و نهادهاي مسئول) و حقيقي (فعاليت هاي تخصصي فردي مهندسي) ارائه گرديده و در انتها نتيجه گيري لازم صورت پذيرفته است.