تأثير ضريب بازشدگي در توزيع دما در اعضاي ساختماني

براي طراحي يك عضو در برابر آتش سوزي، لازم است كه از توزيع دماي آتش در بخش آتش و همچنين در عضو آگاهي داشته باشيم. براي اين امر از منحني هاي دما-زمان آتش استفاده مي شود. منحني هاي دما-زمان استاندارد كه تجربي به دست آمده اند در گذشته استفاده مي شدند ولي در حال حاضر از منحني هاي آتش پارامتريك استفاده مي شود. منحني هاي پارامتريك مدل هاي تحليلي اي هستند كه بر پايه رفتار آتش واقعي مي باشند. دماي بخش آتش مي تواند توسط يك روش علمي با در نظر گرفتن بار آتش، شرايط تهويه و خصوصيات بخش آتش پيش بيني مي شود. به دليل تعداد زياد پارامترهاي مؤثر در معادلات مربوط به منحني آتش پارامتريك، در اين مطالعه تأثير هر يك از اين پارامترها بررسي شده است. در نهايت نتيجه گيري شده است كه ضريب بازشدگي حساسيت زيادي در طراحي در برابر آتش دارد و تغييرات جزئي در اين ضريب در نوع آتش و در نهايت در طراحي در برابر آتش تأثيرات عمده اي دارد و بنابراين در مسائل مربوط به آتش سوزي اين ضريب بايد به طور دقيق محاسبه شود. سوالات تحقيق: در اين تحقيق، تأثير پارامترهاي مؤثر به خصوص ضريب بازشدگي، روي انتخاب مدل آتش و در نهايت روي طراحي در برابر آتش مورد بررسي قرار گرفته است. روش تحقيق: در اين مقاله با استفاده از روابط رياضي انواع مدل هاي آتش براي پارامتر مورد بررسي يعني ضريب بازشدگي تعيين شده و در نهايت با استفاده از مطالعه عددي به تأثير اين پارامتر روي حداكثر دماي بخش آتش پرداخته شده است. نتيجه گيري: در اين تحقيق با استفاده از مطالعه عددي صورت گرفته دريافته شد كه به ازاي تغيير جزئي در مقدار ضريب بازشدگي حداكثر دماي عضو مورد بررسي تحت تأثير عمده اي قرار مي گيرد. لذا تعيين اين ضريب به عنوان عمده ترين پارامتر مؤثر در مسائل مربوط به آتش از حساسيت ويژه اي برخوردار است