بررسي كاربرد شاتكريت باالياف در پايدارسازي سطوح

افزودن الياف به مخلوط هاي بتن پاشي(شاتكريت) معمولا همراه با مزيتهاي فني زيادمي باشد. معمولاالياف مصرفي دراين روش فلزي ميباشد. الياف پليمري نيزدر بتن پاشي كاربرد دارند ولي استفاده ازآنها محدود است. خواص شاتكريت در اكثر موارد بر بتن رجحان دارد از جمله مي توان به دانسيته بيشتر ، چسبندگي عالي ، نفوذپذيري كم ، مقاومت سايش بيشتر وبالاخره افزايش مقاومت يخ زدگي اشاره كرد. بيشترين استفاده ازبتن پاشي(شاتكريت)درپوشش ديواره تونلها ،پايداري شيبها ،پوشش بدنه ،لوله هاي فولادي ،پوسته ها ،تعميرومرمت سازه هاي دريايي و.... است كه دراين مقاله به بررسي كاربرد شاتكريت با الياف در پايدارسازي سطوح پرداخته شده است. سوالات تحقيق: در اين تحقيق، مزاياي استفاده از الياف در شاتكريت در مقايسه با شبكه فولادي(مش) همچنين نوع الياف قابل استفاده در شاتكريت(الياف فولادي و الياف مصنوعي) و چگونگي استفاده از الياف با كارايي بالا، پلي پروپيلن HPP) كه به تازگي رايج شده و مقايسه آن با الياف فولادي از جمله سوالات مي باشند. . روش تحقيق: در اين مقاله باتوجه به استفاده روزافزون ازبتن پاشيده حاوي الياف به مسائل مربوط به موادمتشكل ،طرح مخلوط ،روشهاي اجرايي وخصوصيات مكانيكي آن پرداخته شده است. نتيجه گيري: تسليح شاتكريت باتوري فولادي والياف فولادي روشي است كه براي جلوگيري ازترك درشاتكريت اجراشده وبه دليل پايين بودن مقاومت كششي ،اجراميگردد.الياف فولادي به علت امتيازات ويژه پرمصرف ترين نوع الياف درشاتكريت هستندكه مشخصه هاي مهم اين الياف طول بلند و قطر كم و مقاومت فولاد بالاتر مي باشد.توري اليافي درمقايسه باالياف فولادي به دليل عدم امكان نصب آن بافاصله نزديك به سطح سنگ وحجم شاتكريت بيشتر ،كاربرد كمتري دارد.همچنين الياف فولادي دربازه ي زماني كوتاه تري نسبت به توري فولادي اجراميگرددواز لحاظ فني واقتصادي داراي ارجحيت مي باشند.