مقايسه تاثير حفاري تونل واحد و زوج تونل بر نشست سطح زمين با استفاده از روش عددي

در عصر حاضر و در كشورمان ايران، با توجه به رشد روز افزون شهر نشيني، تراكم جمعيت و ساختمان هاي به ويژه در شهرهاي بزرگ، مسئله استفاده از تونل هاي زيرزميني جزو مسائلي است كه بسيار مورد توجه بوده و مي تواند بسياري از مشكلات موجود در زمينه حمل و نقل، انتقال آب، سايت هاي تابستاني زير زميني و ... را حل نمايد. به طور كلي حفر تونل و ديگر سازه هاي زير زميني منجر به حذف توده اي از خاك و سنگ محل و بروز تغييرات قابل توجه در وضعيت تنش اطراف آنها مي گردد. لذا براي اين منظور مطالعه و بررسي مكان، نحوه حفاري تونل ها و همچنين اثرات ناشي از حفاري منجمله ميران نشست و اثرات احتمالي آن بر روي سازه هاي ساخته شده بر روي سطح زمين بسيار مهم و حياتي مي باشد. در اين تحقيقات با استفاده از نرم افزار المان محدود plaxis كه ميزان كارايي و صحت آن، با تكرار دو روند صورت پذيرفته در يك مقاله Elsevier در رابطه با نشست سطح زمين در اثر حفر تونل هاي سطحي مورد بررسي قرار گرفته است، منطقه مورد مطالعه مدلسازي و نتايج حاصل از روش هاي تحليلي و عددي و ابزار دقيق با ميزان نشست مجاز تونل هاي واحد مقايسه و به زوج تونل هاي تعميم داده شده است، همچنين تاثير عمق تونل و فاصله بين تونل هاي دوقلو بر ميزان اين نشست ها نسبت به تونل واحد، مقايسه و مورد بررسي قرار گرفته است.