مطالعه ظرفيت در محدوده همگراي راههاي جانبي در ايران

بمنظور تفكيك جريان پرسرعت جاده ها و راه هاي شرياني از جريان ترافيك محلي، از راه هاي جانبي، frontage roads استفاده مي گردد. بر اساس تحقيقات انستيتو حمل و نقل تگزاس، در تعيين سرعت حركت متوسط در راه جانبي علاوه بر تاخير كنترلي چراغ راهنمايي انتهايي قطعه، تاخير ناشي از محدوده اتصال رابط ورودي به راه جانبي نيز در نظر گرفته مي شود. در اين پژوهش، پس از برداشت تصاوير ويدئويي از يك مقطع محدوده همگراريال واقع در راه جانبي جاده مخصوص تهران- كرج ، اقدام به بررسي رفتار رانندگان و برداشت اطلاعات ترافيكي مانند سرعت وسائل نقليه در مقطع بالادست و پايين دست محدوده و سرفاصله وسائل نقليه در رابط ورودي به راه جانبي شده است. سپس بر مبناي اطلاعات بدست آمده، برازش توزيع هاي مختلف به سر فاصله وسائل نقليه در رابط ورودي و همچنين تعيين متغيرهاي اصلي مدل هاي ظرفيت تئوري پذيرش سرفاصله، gap acceptance theory ، مدنظر قرار گرفته است. در نهايت چهار مدل ظرفيت براي محدوده همگراي راه جانبي ارائه و با بهره گيري از آزمون هاي آماري، مدل برتر در بين مدلهاي مذكور كه بيشترين انطباق با شرايط كشور را داشته باشد، تعيين گرديده است.