مدلسازي عددي اتصالات نيمه مفصلي فولادي و بررسي پارامتريك تاثير فاصله بادخور بين تير و ستون بر رفتار اين نوع اتصالات

ساختمان مجموعه اي از اعضاي سازه اي است كه به وسيله اتصالات به يكديگر پيوند يافته اند. اتصالات اگر صحيح طراحي نگردند، به صورت حلقه هاي ضعيف اين پيوند در آمده، ايمني و خدمت دهي ساختمان را دچار مخاطره مي سازند. محاسبه و طرح جزئيات يك اتصال اگر از طرح اعضاي اصلي ساختمان مهمتر نباشد، لااقل در همان درجه از اهميت قرار دارد. اتصال نيمه مفصلي، يكي از انواع اتصالات رايج مي باشد كه در آن از نبشي جان به صورت منفرد و يا جفت استفاده ميشود. استفاده از نبشي جان يكي از روش هاي ساده و معمول در اجراي اتصالات مفصلي و نيمه مفصلي تير به ستون و يا تير به تير مي باشد. بنابراين شناخت رفتار، مقاومت، سختي و عملكرد اين اتصالات از اهميت ويژه اي بر خوردار مي باشد و در اين مقاله سعي شده است تا بررسي بيشتري بر روي اين نوع اتصالات صورت گيرد. در اين تحقيق پارامترهاي موثر در مدلسازي اتصالات نيمه مفصلي با زوج نبشي جان به روش عددي تعريف گرديده و مدل اجزاي محدودي اين اتصالات توسط نرم افزار توانمند Ansys ايجاد گرديده است. پس از صحت سنجي مدلسازي، از ميان پارامترهاي مختلف موثر مورد بررسي بر رفتار اينگونه اتصالان، پارامتر فاصله آزاد بين تير و ستون ( كه فاصله بادخور معروف است) مورد بررسي بيشتري قرار گرفته و نتيجه حاصله بدين شرح است كه با افزايش ميزان فاصله آزاد بين تير و ستون، در قسمت خطي منحني لنگر- دوران اتصال تغيير محسوسي به چشم نمي خورد ولي در قسمت غير خطي، تغييراتي از قبيل افت مقاومت و كاهش سختي ثانويه اتصال را خواهيم داشت.