پيش بيني ماكزيمم جابجايي جانبي ديوار حايل در خاكهاي دانه اي با استفاده از برنامه نويسي به روش توصيف ژن

هدف از اين مقاله ارزيابي ماكزيمم جابجايي جانبي (افقي) ديوار حايل در خاكهاي دانه اي است. در اين تحقيق نرم افزار GEP بعنوان يك روش هوش مصنوعي جهت پيش بيني ماكزيمم جابجايي افقي ديوار حايل استفاده شده است. ورودي هاي مدل شامل سختي سازه، سختي فونداسيون (افقي و دوراني)، خصوصيات خاك از قبيل چگالي، مدول الاستيسيته و زاويه اصطكاك داخلي، ارتفاع و ضخامت ديوار حايل، و خروجي مدل جابجايي افقي ديوار حايل مي باشد. مدلسازي با استفاده از نرم افزار اجزاي محدود ABAQUS 6.11 انجام مي شود و از خروجي اين نرم افزار، بانك داده هاي خروجي (جابجايي افقي ديوار) متناسب با ورودي هاي مساله به تفكيك طبقه بندي مي شوند. علاوه بر اين داده هاي ورودي مدلسازي، پريود موثر سازه كه بر اساس آيين نامه NEHRP[12] تهيه شده نيز بعنوان داده ورودي معرفي مي شود. مجموعه اين داده هاي ورودي و خروجي تهيه شده از تحليل مدل داده هاي آموزش و آزمايش به نرم افزار GEP معرفي شده و اين نرم افزار رابطه اي بين داده هاي ورودي و خروجي مدل پيش بيني مي كند.