تمهيدات كاهش ريسك در تونل هاي جاده اي

ترافيك جاده اي به طور پيوسته در حال افزايش مي باشد. به علاوه همگام با پيشرفت روش هاي ساخت، تونل ها به عنوان سازه هاي اقتصادي، هم براي شرايط خاص و سخت جغرافيايي و هم براي عبور از فضاي درون شهري با حداقل تخريب محيط اطراف، در بسياري از كشورها مطرح شده اند. روش هاي ساخت و رعايت موارد ايمني در حين ساخت و بهره برداري همواره در حال بهتر شدن است، ولي معضل بروز حوادث خطر آفرين در درون تونل هنوز وجود دارد و راه حل قانع كننده اي براي آن ارائه نگرديده است. در ايران براي توسعه شبكه راه ها در كوه ها و كاهش مشكلات محيطي در سطح شهرها، تونل هاي بسياري ساخته شده است. به اين ترتيب ايمني در داخل تونل ها به مسئله اي مهم تبديل شده است. وقوع يك حادثه، درون تونل ها از جنبه هاي زندگي انسان ها، محيط زيست، آسيب رساني به تونل و به هم زدن نظم ترافيك، معمولا بسيار هزينه بر مي باشد. از سوي ديگر، بسياري از روش هاي پيشگيرانه از جمله مقرر كردن محدوديت هايي در عبور از تونل ها باعث اعمال هزينه هاي اقتصادي اضافي مي شود. به عنوان مثال گاهي كاربران مسيرهاي خطرناكي (مانند مناطق پر جمعيت تر) را جهت انتقال خود انتخاب ميكنند، كه اغلب خطر بالقوه حوادث را افزايش مي دهد. هدف اين تحقيق افزايش ايمني كلي حمل و نقل از طريق تونل هاي جاده اي و در پي آن تسهيل در مديريت تونل ها مي باشد، كه به تبع آن جلوگيري از هزينه هاي غير ضروري و توسعه اقتصادي، حاصل مي گردد. بنابراين در اين مقاله به تكنولوژي هاي ايمني تونل هاي جاده اي پرداخته ايم.