بررسي رفتار پذيرش سرفاصله در تغيير خط هاي اجباري در بزرگراه ها

رفتار تغيير خط (Lane changing) يكي از رفتارهاي شايع در بزرگ راه ها مي باشد. تغيير خط در بزرگراه ها داراي دو حالت اجباري يا احتياطي مي باشد. رمپ هاي ورودي يكي از مقاطع تغيير خط اجباري در بزرگراه ها مي باشند. رفتار رانندگان در اين مقاطع همگرا داراي پيچيدگي هاي زيادي مي باشد. تئوري هاي موجود در زمينه رفتر همگرايي، رفتار رانندگان در رمپ ورودي بزرگراه را با استفاده از مدل هاي پذيرش سرفاصله و مدل هاي تغيير خط مورد بررسي قرار مي دهند. منظور از پذيرش سرفاصله اين است كه هر راننده براي ورودي به خطوط بزرگراه نيازمند وجود حداقل فاصله اي بين وسايل نقليه در خطوط مي باشد. به دليل محدود بودن طول خط شتاب رانندگان هنگام ورود به بزرگراه مجبور به تغيير خط بوده، سرفاصله وسيله نقيله شان با وسيله نقليه جلو و عقب را ارزيابي كرده و در صورتي كه هر دو سرفاصله مورد قبول واقع شوند حركت همگرايي را انجام ميدهند. در اين تحقيق، توزيع سرفاصله هاي زماني د رخط كناري بزرگراه و توزيع سرفاصله بين وسيله نقليه همگرا با وسيله نقليه جلو و عقبش مورد ارزيابي قرار گرفتند. همچنين سرفاصله بحراني با وسيله عقب و جلو هم موردمحاسبه قرار گرفت. نتاثج نشان ميدهد كه توزيع نرمال لگاريتمي بهترين توزيع براي سرفاصله هاي خط كناري بزرگراه و توزيع نمايي منفي جابجا شده بهترين توزيع براي سرفاصله اهي عقب و جلو مي باشد. سرفاصله بحراني و با وسيله نقليه عقب بزرگتر از سرفاصله بحراني با وسيله نقليه جلو به دست آمد.بر طبق مشاهدات مكان همگرايي بيشتر وسايل نقليه در ناحيه مياني خط شتاب مي باشد. نتايج اين مطالعه قابل استفاده در نرم افزارهاي خرد شبيه ساز ترافيك مي باشد.