انرژي و محيط زيست

با افزايش جمعيت، اتمام و اتلاف منابع انرژي فسيلي و همچنين آلودگي ناشي از آنها، محدوديتهايي را براي آينده بشر به همراه دارد و با توجه به اين محدوديتها استفاده درست در مصرف انرژي، بهينه سازي وسايل مصرفي و بخصوص بكارگيري انرژيهاي نو مي تواند بحران پيش رو را كاهش دهد. امروزه با افزايش مصرف بيش از حد انرژي بشر با دو بحران روبرو شده است، نخست : آلودگي محيط زيست در اثر استفاده از سوختهاي سنگواره اي و دوم: شتاب در جهت به پايان رسيدن اين منابع. با توجه به اينكه انرژي يكي از مهمترين نيازهاي توسعه اقتصادي است، با پيدايش انقلاب صنعتي مصرف رو به رشد آن آغاز شده و همچنان ادامه دارد. ضرورت حفظ محيط زيست و محدوديت در منابع سنگواره اي، تغيير سيستم انرژي از حالت كنوني به سمت استفاده از انرژي هاي نو را اجتناب ناپذير مي كند. سيستمي بايد جايگزين شود كه بر پايه انرژي هاي تجديدپذير باشد. امروزه انرژيهاي تجديدپذير مي تواند با سوختهاي سنگواره اي قابل رقابت باشد حتي بدون در نظر گرفتن عوامل مخرب سنگواره ها بر محيط زيست .