ارزيابي فني اقتصادي استفاده از مونوريل بعنوان حمل و نقل انبوه شهري به روش SWOT

سامانه مونوريل به عنوان يك سامانه ريلي مطرح در سالهاي اخير بدليل مزاياي مهمي همچون هزينه پايين و سرعت احداث در بسياري از كشورهاي جهان با استقبال روبرو شده و صدها كيلومتر آن در حال اجرا، مطالعات يا طراحي مي باشد. در ايران نيز بارها از منظر كارشناسان و متخصصان ريلي و حمل و نقلي با رويكردهاي مختلف مورد بررسي قرار گرفته و در بعضي موارد نيز معيارهاي سياسي جاي معيارهاي فني و اقتصادي و اجتماعي را گرفته است. اگر چه ايمني، هزينه و پايين و زمان كوتاه احداث، مونوريل را به عنوان يك سامانه ي نسبتا نوين حمل و نقل ريلي برجسته و برتر مي نماياند، از سوي ديگر نقصانهايي از قبيل اشراف، ظرفيت اندك در مونوريل سبك (كه البته در مونوريلهاي سنگين با جابجايي انبوه و سريع، اين معضل برطرف شده است) و نبود تجربه و سابقه اجراي آن در ايران نيز براي مونورل مطرح مي باشد. با عنايت به در حال بودن مونوريل در دو كلانشهر كشور( قم و كرمانشاه) و انجام مطالعات در بعضي شهرهاي ديگر و نيز با عنايت به تجربيات جهاني در احداث و بهره برداري از مونوريل، در مقاله حاضر سعي بر آن است تا به دور از جنجال ها و مباحث غير كارشناسي، به بررسي راهبردي و ارزيابي فني و اقتصادي اجراي سامانه مونوريل در ايران بر مبناي روش SWOT پرداخته شود و با نيم نگاهي به حوادث مهم در حال وقوع و قابل پيش بيني در مقوله حمل و نقل كشور بويژه در كلان شهرها، پس از ارزيابي نقاط قوت، ضعف، تهديدها و فرصتهاي استفاده از مونوريل در كشور، جمع بندي مختصري راجع به سامانه مونوريل فارغ از تعصب و نگرشهاي غير تخصصي صورت مي پذيرد.