رابطهي روند خشكسالي با تغيير اقليم در غرب درياچه اروميه (مطالعه موردي رودخانه باراندوز چاي)

تغيير اقليم آثار قابل توجهي بر بارش، تبخير، تعرق، رواناب و در نهايت منابع آبي در دسترس بشر ميگذارد. با بررسي روندتغييرات اين پارامترها مي توان اثرات تغيير اقليم در يك منطقه را مورد بررسي قرار داد تا وضعيت منابع آب يك منطقه را درآينده مشخص نمود. در اين تحقيق وضعيت منابع آب، خشكساليها و روند خشكيها به موازات روند دما مورد بررسي قرارگرفته است. رودخانه مورد تحقيق رودخانهي باراندوز چاي ميباشد كه يكي از رودخانههاي تغذيه كننده درياچه اروميه مي-باشد. نتايج اين تحقيق نشان ميدهد كه خشكساليهاي كوتاه مدت به شدت در حال تشديد مي باشند. همچنين دماي منطقهنيز روند افزايشي از خود نشان ميدهد. با توجه به افزايش دما و شدت خشكساليها با تداومهاي مختلف ميتوان وضعيتخشكي در آيند را مورد بررسي قرار داد. نتايج نشان ميدهد كه منابع آبي منطقه در حال كاهش هستندو با حفظ اين روند بايدتدابير ويژهي مديريتي براي شرايط پيش رو در نظر گرفته شود. در نهايت دلايل احتمالي ايجاد تشديد خشكساليها بحث شدهاست.