تحليل فراواني سيلاب بااستفاده ازالگوريتم فراكاوشي ژنتيك (مطالعه موردي :ايستگاههاي هيدرومتري استان كرمان)

الگوريتم هاي فراكاوشي همچون الگوريتم هاي ژنتيك و بهينه سازي كلوني مورچه ها توجه زيادي را طي سال هاي اخير با توجه به قابليت حل مسائل در مهندسي آب به خود جلب كرده است. در اين پروژه به ارزيابي فنون برآورد پارامترها در فراواني توزيع سيل توسط الگوريتم هاي مذكور پرداخته شد. دراين تحقيق پارامترهاي توزيعهاي احتمال داده هاي 14 ايستگاه هيدرومتري كرمان كه از 17 تا 48 سال آمار سيلاب آن هادر دست بود با استفاده ازروش هاي متداول احتمال حداكثر درست نمايي، گشتاورهاوگشتاورهاي وزني احتمال تخمين زده شدوبانتايج حاصل ازالگوريتم ژنتيك مقايسه گرديد. توزيع هاي احتمال استفاده شده در تحقيق شامل پرتوتعميم يافته، لجستيك، نرمال، لوگ نرمال دوپارامتره، گاماولوگ پيرسون سه پارامتره مي باشد. تابع هدف، حداقل كردن ميزان RMSE (جذر ميانگين مربعات خطا) و CD (ضريب تعيين) در نظر گرفته شد. پس از آن با استفاده از پارامترهاي بدست آمده ازروش الگوريتم ژنتيك دبي هاي محاسباتي بدست آمدواختلاف آن ها با دبي هاي مشاهداتي سنجيده و با دبي هاي محاسباتي روش هاي قبلي مقايسه گرديد. معيارانتخاب بهترين روش تخمين پارامترهاي توزيعهاي احتمالي، ميزان RMSE و CD بوده است. بر اين اساس علي رغم اين كه ضريب تعيين دربعضي مواردبه مقدارخيلي جزيي ازالگوريتم ژنتيك بيشترشده بوداين نتيجه را مي توان گرفت كه روش فراكاوشي ژنتيك باتوجه به تفاوت چشمگير RMSE منجربه استخراج پارامترهاي مناسبتري دراين زمينه گرديده است.