افت آبهاي زير زميني و نقش تغذيه مصنوعي در بهره برداري بهينه آن

از آنجا كه كشور ايران در اقليمي گرم و خشك قرار دارد ، همواره با مشكل كم آبي مواجه است ، از طرفيبهره برداري بي رويه از منابع آب هاي زيرزميني به دليل عدم موازنه ميان كل برداشت و تغذيه منجر به كاهشسطح آب هاي زيرزميني با نرخ سريع تر خواهد شد. مي توان گفت بيش از يك سوم دشت هاي ايران دارايافت سطحي آبهاي زيرزميني هستند. راه حل مقابله با اين خشكسالي و كمبود آب استفاده بهينه از منابعموجود است. از آنجايي كه آبهاي زيرزميني يكي از مهم ترين منابع آب مورد نظر مي باشد و در بعضي موارداحداث سد براي مهار آبهاي سطحي و سيلاب ها به لحاظ اقتصادي ، فني و ديگر موارد امكان پذير نيست ، لذاتغذيه مصنوعي را مي توان به عنوان راهكاري كاربردي ارائه داد. از نظر ساختمان و سازه استفاده از روشحوضچه اي و احداث خاكريز ، عمومي ترين شكل سازه هاي تغذيه در ايران هستند. براي قابل استفاده بودناين موضوع بايد حجم خلل و فرج و حجم تغذيه را در نظر گرفت تا باعث افزايش سطح آبهاي زيرزميني گردد.