يخچالهاي سنتي ابزاري كاربردي درمعماري كويرايران

آب همواره ازعناصرمقدس درزندگي و فرهنگ ايرانيان به شمارميرفته است بي گمان شرايط زيست محيطي اين سرزمين و مساله كم ابي درشكل گيري اين موضوع بي تاثير نبوده است انچه دراينجا شايان توجه ميباشد شيوه هاي ابداعي ايرانيان براي مواجه و مرتفع نمودن مشكل كم آبي درراستاي تامين آب شرب مصرفي درفصول خشك و درمناطق گرمسير است ازانجا كه بخش بزرگي ازكشور ايران داراي آب وهواي گرم و نسبتا خشك مي باشد نياز ساكنين اين مناطق به اب مصرفي جهت نوشيدن به ويژه درتابستان كه گرماي هوا سخت و طاقت فرساست به به اشكار ديده ميشود و صدالبته كه آب خنك دلچسب و گواراتر خواهد بود اما پرسشي كه دراينجا مطرح است اين خواهد بود كه درگذشته باتوجه به عدم وجود برق و ديگرامكانات و نيزا ندك بودن كوهپايه ها با برف دائمي اين نياز چگونه برطرف مي شده است؟ يكي ازجنبه هاي مهم تكنيك و انديشه معماران مبدع ايراني ايجاد بناهايي براي نگهداري يخ و برفهايي بوده كه ازدامنه ها و كوه هاي برفگير به شهرها و روستاها انتقال داده ميشده است درواقع همان گونه كه آب انبارها جهت ذخيره اب بوده يخچال ها سنتي نيز انباري براي تهيه و نگهداري يخ براي مصرف درفصول گرم محسوب مي شدند.