تحليل و بررسي اثر ناپيوستگي ها بر روي پايداري سازه نگهبان (مثال موردي ايستگاه كارگر قطار شهري اصفهان

يكي از مهمترين مشكلاتي كه همواره مهندسين عمران وژئوتكنيك را در ساخت سازه هاي زير زميني به ويژه در مناطق شهري تهديد مي نمايد، وجود گسل ها و نا پيوستگي هاي بزرگ مقياس در منطقه است. وجود اين ناپيوستگي ها بهتنهايي مي تواند تمام معادلات پايداري منطقه را بر هم زده و شرايط منطقه را از حالت پايدار خارج و به حالت بحراني مبدل سازد . در اين مقاله پايداري سازه نگهبان موجود در يكي از ايستگاههاي متروي اصفهان، موسوم به ايستگاه مترويكارگر ،مورد بحث و بررسي قرار مي گيرد .احداث سازه نگهبان مذبور به گونه اي صورت پذيرفته شده است كه بخشي ازسازه در محيط پيوسته آبرفت و بخشي ديگر نيز در محيط ناپيوسته سنگي بنا نهاده شده است. از طرفي وجود سه دسته درزه اصلي در منطقه ، زمينه را براي بلوكي تر شدن بستر سنگي فراهم نموده به نحوي كه بستر سنگي موجود از حالتيكپارچه، به محيطي كاملا ناپيوسته مبدل گرديده است . لذا جهت تحليل و بررسي پايداري سازه نگهبان ،در بخش پيوسته آبرفت از نرم افزار عدديFLAC 3Dو در بخش ناپيوسته بستر سنگي نيز از نرم افزار عددي3DEC استفاده مي گردد . نتايج تحليلي حاصل از هر دو نرم افزار ،و جود يك زون ريزشي در بخش فوقاني ديواره را تاييد مي نمايد.به گونه اي كه حداكثر ميزان جابه جايي ها در اين قسمت از ديواره ، در حدود 2 متر مي باشدو چنانچه سيستم نگهداري مناسبي در اين قسمت از ديواره اتخاذ نگردد ،ريزش موضعي در اين بخش از ديواره قطعي به نظر مي رسد. تنشهاي اصلي ماكزيمم در ديواره نگهبان نيز از نوع كششي بوده و به گونه ايست كه همواره با پيشروي درعمق افزايش مي يابد