برنامهريزي كاربري اراضي شهري با تأكيد بر پدافند غيرعامل (نمونه موردي: شهر سردرود

انسان شهرنشين درطول تاريخ همواره به هنگام وقوع بلاياي مخرب متحمل خسارت مالي و جاني فراوان بوده به نحوي كه كل جامعه را تحت تاثير قرار داده است اين امرسبب افزايش توجه برنامه ريزان به مديريت بحرانهاي طبيعي و انساني شده است دراين خصوص پدافند غيرعامل به عنوان رفتاري پويا درزمان قبل و بعدازوقوع بحران ميتواند همواره نجات گربشردرمقابل بلاياي طبيعي زلزله و سيل و ... و انساني جنگ و ... باشد ازاهداف پژوهش حاضر ازنوع تحليلي توصيفي بوده و ابزار گرداوري اطلاعات نيز ميداني و كتابخانه اي مي باشد يافته ها حاكي ازان است كه درصورت لحاظ كردن تدابير پدافند غيرعامل درمتن طراحي ها علاوه بركاهش شديد هزينه ها كارايي دفاعي طرح ها رادرزمان بحران بسيار افزايش خواهد داد باتوجه به اينكه سرزمين ايران به دليل موقعيت خاص جغرافيايي و سياسي همواره شاهد بلاياي بسياري درطول دوران تاريخ خود بوده از اين رو جايگاه نظري و عملي مديريت بحران و پدافند غيرعامل براي رشد توسعه و پويايي شهري دراين گستره اهميت بسيار مي يابد درمقاله حاضر سعي شده است رابطه پدافند غيرعامل با برنامه ريزي كاربري اراضي شهري درجهت توسعه پايدارشهري به وضوح نشان داده شود.