ارائه يك الگوي بارگذاري براي لحاظ اثرات نرم شوندگي سازه اي درقابهاي بتني درحوزه ي نزديك

امروزه آيين نامه هاي لرزه اي و بهسازي عمدتا براي ارزيابي سطوح عملكرد و رفتارغيرخطي سازه ازجمله شكل پذيري اضافه مقاومت سطوح عملكرد ارزيابي فروريزش و مواردديگر ازتحليل استاتيكي بارافزون استفاده مي كنند اين تحليل با استفاده ازاعمال الگوي باري ثابت و يا متغير به سازه بصورت فزاينده تا رسيدن به نقطه هدف ادامه پيدا مي كند اين الگوها بايد تا حدامكان نيروهاي اينرسيال وارد برسازه ها درحين زلزله را شبيه سازي كنند نيروهاي اينرسيال دربارگذاريهاي واقعي لرزه اي تابع محتواي فركانسي زلزله وارده و نيز خواص سازه از جمله سختي آن مي باشند بنابراين به منظور شبيه سازي اين نيروها كه درزمان هاي مختلف و براي زلزله هاي مختلف متفاوت هستند نياز به ساده سازي با الگوهاي مشخص احساس مي شود بعنوان نمونه اي ازاين رويكرد مي توان الگوي يكنواخت و الگوي مداول سازه را نام برد كه دراكثرايين نامه ها توصيه شدها ند اين الگوها درصورتي كه سازه رفتارغيرخطي شديدي را تجربه نكند و نيز اثرمدهاي بالاتر كم باشد معمولا نتايج خوبي به بارمي آورند اما درصورتي كه به دليل نامنظمي ارتفاع زياد شدت زمين لرزه اعمالي بالا و يا اثرمدهاي بالاتر اهميت يابند يا آنكه تقاضاي تغيير مكان زياد باشد دقتشان كافي نخواهند بود.