مدلسازي عددي گسترش ترك در اتصالات خورجيني متئاول تحت اثر بارهاي چرخه اي

دراين مقاله مدلسازي عددي گسترش ترك نمونه هايي ازمايش شده ازاتصال خورجيني متداول كه تحت اثربارهاي چرخه اي قرارگرفته اند صورت مي پذيرد نخست نحوه انجام ازمايشات و نمونه هاي ازمايش شده معرفي ميگردد سپس روش مدلسازي المان محدود گسترش ترك درفلزات كه توسط نگارندگان مقاله براساس روشهاي مايكرومكانيكال پيشنهاد شده است ارايه ميگردد پساز آن نحوه مدلسازي نمونه ها تشريح شده و نتايج حاصل ازاناليز المان محدود با نتايج حاصل ازازمايشات مقايسه ميگردد اين مقاله درمواردي همچون ميزان ترك خوردگي درجوشهاي نمونه پس از انجام ازمايش و اناليز منحني ممان چرخشي نمونه ها و همچنين منحني پشتواره حاصل براي منحنيهاي مذكور صورت مي پذيرد براساس اين مقايسه دربيشتر نمونه ها ميزان ترك خوردگي نهايي درجوشهاي نبشي ها به تيرستون بدست آمده از دو روش بهم نزديك است.