مقايسه روش شبيه سازي مونت كارلو و روش نقطه اي هار در محاسبه عدم قطعيت برآورد حجم رسوب مخازن سدها (مطالعه موردي سد اكباتان)

يكي ازمهم ترين و پيچيده ترين مسايل درطرح و بهره وري مناسب سازه هاي آبي پيش بيني مقدار رسوبات ورودي به مخازن سدها و نحوه توزيع و تجمع آن مي باشد. براي برآورد رسوبات ورودي و نحوه رسوبگذاري آن در مخازن سدها مدل هاي رياضي و تجربي متعددي ارائه گرديده است. تحليل رسوب در مخازن سدها بر اساس چنين روش هايي همواره توام با خطاي نسبي بوده كه به عنوان Uncertainty (عدم قطعيت) در علوم مهندسي شناخته مي شود. وجود عدم قطعيت در برآورد پارامترها يا معيارهاي طراحي سزاه هاي آبي، يكي از دلايل اصلي عدم موفقيت مورد انتظار چنين سيستم هايي بوده و به كميت در آوردن منابع عدم قطعيت مي تواند يك گام اوليه و اصلي در تجزيه و تحليل قابليت اطمينان در عملكرد يك سازه آبي باشد. يكي از معيارهاي اساسي طراحي سدها تحليل رسوب ورودي به مخزن جهت برآورد حجم مرده و سد و نحوه ته نشيني رسوبات در سد مي باشد. منابع خطا يا عدم قطعيت در چنين تحليلي مي تواند ناشي از عدم امكان پيش بيني قطعي جريان ورودي، ميزان رسوب، نوع رسوب، درصد رسوبات، شكل سد، نحوه بهره برداري و … باشد. در اين تحقيق از روش شبيه سازي مونت كارو (MCS) و روش نقطه اي هاي جهت تعيين ميزان عدم قطعيت رسوبات ساليانه مخزن و رسوبات متراكم شده مخزن در طول زمان استفاده شده است، بعلاوه آناليز حساسيت براي تعيين اهيمت فاكتور هاي مختلف عدم قطعيت رسوبات مخزن انجام گرفته است و در نهايت دو روش فوق با يكديگرمقايسه شده اند. در اين مطالعه مخزن سد اكباتان در همدان مورد بررسي قرار گرفته و عدم قطعيت رسوبات ساليانه رسوبات مخزن و تاثير هر يك از فاكتورهاي عدم قطعيت به طور جداگانه و در مجموع روي رسوبات تجمعي مخزن مورد بررسي قرار گرفته است. نتايج نشان مي دهد دبي ساليانه جريان و بار رسوب از مهمترين فاكتورهاي تعيين كننده عدم قطعيت و راندمان تله اندازي از كم اهميت ترين فاكتورهاي عدم قطعيت حجم رسوبات سالانه مخزن مي باشد.