مدلسازي دو فازه فرآيند فرسايش و شناوري محيط دانه اي ناپايدار در شرايط آرتزين

به خاكي كه ذرات ريز دانه آن از ميان حفرات اسكلت ذرات درشت دانه تحت اثر تراوش شسته شود، خاك ناپايدارداخلي مي گويند. خاكهاي ناپايدار، خاكهايي كه به خوبي دانه بندي نشده اند و به علت گستره وسيع ذرات، در معرض خطر جداشدگي دانه ها هستند. تحقيق حاضر شامل تحليل فرآينمدهاي شناوري وفرسايش در شرايط جريان آرتزين بر روي خاكهاي ناپايدار مي باشد. درخاكهاي ناپايدار، تحت اثر جريان آب، ذرات ريزدانه در طي شكافتهائي كه توسط ذرات درتشدانه شكل گرفته انتقال پيدا مي كنند و باعث شستشوي خاك (flushing) مي شوند. در نتيجه شيب هيدروليكي بحراني به شدت كاهش خواهد يافت. در تشريح فرآيند فرسايش، تئوري محيط يوسته براي محيط شامل دانه هاي ثابت، دانه هاي انتقالي و سيال و معادلات پيوتسگي و ممتنم حاكم بر سيستم ارائه مي گردد. بر پايه اين تئوري، يك مدل عددي دو فازهجهت بررسي فرآيند هاي فرسايش و شناوري توسعه يافته است. نتايج نشان ميدهد با شروع فرسايش تخلخل ستون جامد كاهش يافته و دبي ذرات انتقالي افزايش مي يابد و به تدريج و با گذشت زمان دبي ذرات عبوري ثابت مي شود.