تحليل وضعيت ايران در شبكه تركيبي حمل و نقل آسيا

در اين تحقيق با ارائه روشي براي ارزيابي يك شبكه حمل و نقل چند طريقه اي و اعمال اين روش بر شبكه تركيبي حمل و نقل آسيا به بررسي نقش و جايگاه ايران پرداخته شده است. در ارزيابي مورد نظر در اين پژوهش تمركز بر يكي از كاركردهاي اصلي يك سيستم حمل و نقل يعني ايجاد دسترسي قرار داده شده است. از طرف ديگر مفهوم دسترسي براي استفاده كنندگان مختلف و هدفي كه از استفاده از شبكه دنبال مي كنند، قابل تعريف است. ايجاد كمترين هزينه در انتقال يك واحد بيست فوتي استاندارد حمل بار به عنوان يك هدف مهم در استفاده از شبكه تركيبي حمل و نقل آسيا مبناي ارزيابي هاي انجام شده در اين پژوهش است. مجموع نتايج اين تحقيق بيانگر جايگاه مطلوب ايران درشبكه تركيبي حمل و نقل آسيا و نقش مهم آن در ايجاد دسترسي در اين شبكه است. روشي كه در اين تحقيق براي ارزيابي يك شبكه تركيبي ارائه شده است مي تواند به عنوان يك روش كلي در ارزيابي و مقايسه بين شبكه هاي تركيبي مختلف مورد استفاده قرار گيرد.